Skip to content
omnism.si

Orthodox · Compare this tradition with another

Righteous Job: I rescued the poor from the hands of the oppressor and helped every orphan!

no name given · Pemptousia (Kloster Vatopedi, griechisch) · 2026-11-19 · Source

Care · main message Justice · main message Mercy · carrying

True social dignity and divine blessing arise from actively standing up for the weak and exercising justice toward the oppressed.

And this, because I rescued the poor from the hands of the one who oppressed him, and I helped every orphan for whom there was no one else who could have helped them.

The text quotes Chapter 29 of the Book of Job from the Greek Septuagint in a modern German translation. Job looks back in a lament to his happy past, in which he was regarded as a wise judge and protector of the weak. He describes how he rescued the poor from oppression, helped orphans, and supported widows. These deeds earned him great respect, reverence, and gratitude in society. Job compares his role at that time to that of a king who sat among the people and comforted them. The text presents this memory as a counter-image to his current isolation and loss of dignity. No explicit call to action is directed at the reader; rather, the biblical narrative is recounted.

Worldview

what this means
What, according to this text, is the root of the evil?
Exploitation, oppression, unequal conditions
Where does the evil reside?
in the economy, politics, or social structures
What helps against it?
practical action towards the neighbour, good works; just social or political conditions
What is human being according to this text?
willed by God, with a task and a responsibility
Where is history heading?
it is getting worse, an order is coming to an end
What does the text base its claim on?
on the holy scripture of its own tradition
To whom does the text's call for devotion apply?
to every human being, regardless of faith
Where is the text's criticism directed?
at others, at society, at other groups

Related texts from other traditions

by similarity of the analysis, one text per tradition

What the text calls for

Passages cited

Hiob 29

Measured

Basic stance
1 from -2 to 2
Insistence
2 of 3
Reach
4 of 5
Concreteness
3 of 3
Boundary
1 of 3, named: Unterdrücker und Gottlose
Time
past 3, present 1, future 1

Analysed with qwen/qwen3.8-27b, version v3. The same standards apply to every tradition, see Values.

Show the full text
Δίκαιος Ιώβ: Εγώ έσωζα τον πτωχόν από τα χέρια του καταδυναστεύοντος αυτόν και εβοηθούσα κάθε ορφανόν! Αγίων και Γερόντων παραινέσεις 19.11.2026 (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ιώβ 29 Συνέχεια από εδώ: https://www.pemptousia.gr/2026/11/dikaios-iov-i-alithini-sofia-den-exisonetai-kata-tin-axian-pros-ton-chryson-pros-to-diamanti/ Ιωβ. 29,1 Είπεν ακόμη ο Ιώβ, προσθέτων εις όσα προηγουμένως είχεν είπει· Ιωβ. 29,2 «Ποιος ημπορεί να με φέρη εις τας περασμένας ευτυχισμένας ημέρας κάποιου μηνός, κατά τας οποίας ο Θεός με προεφύλαττεν από θλίψεις και συμφοράς; Ιωβ. 29,3 Τότε ο λύχνος του Θεού έλαμπεν επάνω από την κεφαλήν μου, οπότε με το φως του εβάδιζα και εις αυτά τα σκότη· Ιωβ. 29,4 όταν έτρεχα στους δρόμους με νεανικήν δύναμιν και σφρίγος, ο δε Θεός με στοργήν επώπτευε και επρονοούσε τα του οίκου μου· Ιωβ. 29,5 όταν ήμην γεμάτος από υλικά αγαθά και γύρω μου ευτυχισμένα ήσαν τα παιδιά μου. Ιωβ. 29,6 Όταν το βούτυρον εχύνετο και έτρεχεν στους δρόμους που επερνούσα, τα δε βουνά εβρέχοντο και ελούζοντο μέσα στο γάλα. Ιωβ. 29,7 Όταν λίαν πρωί ηγειρόμην και μετέβαινα εις την πόλιν και εις τας πλατείας της πόλεως, εστήνετο η τιμητική δι’ εμέ καθέδρα. Ιωβ. 29,8 Όταν με έβλεπαν οι νέοι από μακράν και διά λόγους συστολής εκρύπτοντο, οι δε πρεσβύτεροι κατά την ηλικίαν όλοι ίσταντο όρθιοι, μέχρις ότου καθίσω εγώ. Ιωβ. 29,9 Οι επίσημοι δε και πρόκριτοι της πόλεως, όταν εγώ εφαινόμην, έπαυαν να συνομιλούν, φέροντες τον δάκτυλόν των στο στόμα των και επιβάλλοντες σιγήν στον εαυτόν των. Ιωβ. 29,10 Όσοι δέ με ήκουαν με επεδοκίμαζαν, με εμακάριζαν διά τας σοφάς συμβουλάς και γνώμας μου και εκολλούσε η γλώσσα των στον λάρυγγά των, ώστε να μη δύνανται, διά λόγους συστολής, να αρθρώσουν λέξιν. Ιωβ. 29,11 Καθένας που με ήκουε με εμακάριζε, και καθένας που με έβλεπε παρεμέριζε. Ιωβ. 29,12 Και τούτο, διότι εγώ έσωζα τον πτωχόν από τα χέρια του καταδυναστεύοντος αυτόν και εβοηθούσα κάθε ορφανόν, διά το οποίον κανείς άλλος δεν υπήρχε να το βοηθήση. Ιωβ. 29,13 Αι ευχαί του κινδυνεύοντος και τον οποίον εγώ περιέσωζα, ήρχοντο προς εμέ. Το δε στόμα της χήρας ηύχετο πολλάς ευχάς δι’ εμέ. Ιωβ. 29,14 Είχα ενδυθή την δικαιοσύνην ωσάν ένδυμα και ωσάν μανδύαν διπλοτυλισσόμενον στο σώμα μου εφορούσα την δικαίαν κρίσιν και απονομήν της δικαιοσύνης. Ιωβ. 29,15 Ήμουνα ο οφθαλμός των τυφλών και το πόδι των χωλών. Ιωβ. 29,16 Εγώ ήμουν ο πατήρ των αδυνάτων ανθρώπων, αγνώστους δε υποθέσεις ξένων ανθρώπων εξήταζα με πολύ ενδιαφέρον, διά να αποδώσω δικαιοσύνην. Ιωβ. 29,17 Συνέτριψα τας ισχυράς σιαγόνας των αδίκων και από τα δόντια των ήρπασα, όσα εκείνοι είχαν αρπάσει αδικούντες τους άλλους. Ιωβ. 29,18 Κατά τας ευτυχισμένας δε εκείνας ημέρας είπα· Η ηλικία μου θα προχωρήση εις γήρας ωσάν τον κορμόν της χουρμαδιάς, θα ζήσω επί πολύν χρόνον ήρεμος και ειρηνικός. Ιωβ. 29,19 Η ρίζα του δένδρου της ζωής μου είναι υγιής, καλοθρεμμένη και ισχυρά μέσα στο ύδωρ, και δρόσος θα υπάρχη κατά τους θερμούς μήνας του θερισμού των σιτηρών. Ιωβ. 29,20 Η δόξα μου δεν θα μειώνεται, αλλά θα ανανεώνεται και θα αυξάνη πάντοτε. Και το τόξον μου διά της χειρός του προστατεύοντός με Θεού θα επιτυγχάνη πάντοτε τον στόχον του. Ιωβ. 29,21 Όταν με ήκουαν να ομιλώ, επρόσεχαν τους λόγους μου. Εσιωπούσαν δέ, όταν εξέφερα τας σκέψεις μου και την απόφασίν μου. Ιωβ. 29,22 Εις όσα εγώ έλεγα, δεν είχαν τίποτε να προσθέσουν εκείνοι. Εγέμιζαν δε από χαράν, όταν ωμιλούσα προς αυτούς προσωπικώς. Ιωβ. 29,23 Ωσάν την γην, η οποία λόγω ξηρασίας διψά και περιμένει την ζωογόνον βροχήν, έτσι και εκείνοι επερίμεναν και ήκουαν την ομιλίαν μου. Ιωβ. 29,24 Όταν εμειδιούσα προς αυτούς και εγελούσα, δεν το επίστευαν, διότι δεν εθεωρούσαν τους εαυτούς των αξίους τέτοιας τιμής. Η αγαθότης δε και η ευμενεία του προσώπου μου δεν έπιπτε ποτέ στο κενόν, αλλά τας εδέχοντο με μεγάλην ευχαρίστησιν. Ιωβ. 29,25 Εξέλεξα και εταύτισα τον δρόμον της ζωής μου με την ζωήν των, εκάθισα μεταξύ των ωσάν άρχων. Κατεσκήνωσα και παρέμεινα ανάμεσά των βασιλεύς περιστοιχιζόμενος και φρουρούμενος από τους ελαφρώς ωπλισμένους στρατιώτας του. Εκάθησα, όπως κάθεται κανείς και παρηγορεί τους πάσχοντας και θλιβομένους. Μετάφραση Ιωάννης Κολιτσάρας. Από την ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου: http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/PD/25.%20Iov.htm