สุขสงบในภายใน ด้วยการประพฤติพรหมจรรย์ [6946-5p]
Dieser Inhalt ist noch nicht ausgewertet.
Wortlaut anzeigen
มี ノกกะตัวหนึ่งส่งและฟัง มัน็่ึกเปลิ้นด้วยเค้าไปหาคนคนหนึ่ง แล้วก็ไปจับกดอยู่ที่หน้าโกของชายก char'e ก็จึงหน้านite껌นะ เบาโก Hugh แล้วก็เอาจง tonesIG ق๊อบใน storms ก็ไปที่หน้า друзьяครับ ปิดหน้าด้วย ไม่ให้มองเห็นทาง ทำให้หน้าเกิดความเจ็บขึ้นมา ชายคนนี้น่าอึ้ง อึ้ง อึ้ง อังเลยท่ำมฟัง ของนกตัวนี้เป็นอะไร ทำไมเป็นงี้ ยินดีตอนับ สู่ชตานี้วิทยุ ประจายเสียงแห่งประเทศไทย ด้วยรายการตำมากรับอรุณ์ มาปบกับตำมฟังเป็นประจำทุกวัน ด้วยมีกระพระพระมาหาไปบูล หาพี่ปุ่นโน มาเป็นผู้ดมนินรายการ นำเรื่องราวที่มีความแตกต่างหลากหลาย ไม่ตำมฟังได้ฟังกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการประดิบัติสมาศี เรื่องหมดทำมาต่างๆ มันดีมาไม่ควรอะไร อาศให้ฟังเลย พระสูติ บางทีก็นำประดิน ง่อนไกลในชีวิต มาทำความเข้าใจ ยุ่งร้มถึงมาต่อปกำตาม พูดคุยทั้งกับคุณสงพน ผู้จัดรายการบันตึกเสราการ ในเหตุการประจุบัน หรือพูดกับคุณเตือนใจสินทุกวันิก ในการต่อปกำตามทมฟังต่างๆ มาให้ความรู้ ที่ก็ไม่ใช่ความรู้ของข้าประเจ้าเราทมฟัง เป็นความรู้ของพระพุดเจ้า ที่ก็ประเจ้าได้ศึกษาจากการประดิบัติของตนเอง ศึกษาจากกรุบาจาน ศึกษาจากในต้มราคำพี ศึกษาแล้วก็นำมาแบรกปันในตุมฟังฟัง ซึ่งเรื่องพวกนี้ขับพเจ้าไม่ได้ค่ิดใหม่ ได้ใช้องความรู้เดิมของประพุดเจ้า ติสุดยอดแล้วหลักตุมฟัง ถ้าคิดใหม่มันก็ได้ไม่ดีเท่า ก็ของก่อน มาใช้ มาทำให้เกิดประโยชน์ เพราะเป็นของที่ไม่ลาสมาย คือจริง ๆ มันอยู่เหนือสมายเลย คือเป็นอากาศลิโก ไม่ได้เจอมีสมายนั้นสมายนี้ เพราะมันเป็นประจุบัน ซึ่งในประจุบันกองแต่ลาสมาย ๆ นั้นก็จะมีกรูปาช่านที่ทั้งใด ทำความเข้าใจเหมือนยังประมาพไฮ ไปบูดในวันเวลานี้ ก่อนหน้ามีกรูปาช่านก่อนๆ ที่ศึกษาทำความเข้าใจอย่างนี้เหมือนกัน แล้วท่านendserกันอ önemหารการเกียนติเมือทิฟ com แล้วท่านก็ได้ 芷งเตbalah เท่าร่ายคำแล้วนั้น เพิ่มเติมไม่ด้วยเพื่อให้เก Warren เข้าใจมากขึ้น คารเฑิมเติมกรณิกREAM Itic Curse กืน purchased asbeen ค supporters ที่เขารักเป็นนักทกก hmm ทรอ Jose ก็ย้ายเหล่านี้ ในบ้างพระบทก็มีความสำคัญมาก ต่มฟัง เพราะว่าจะทำให้เราเข้าใจเนื้อหา ทั้งอัตธาทั้งปยันชนะ ได้มีความลึกซึ่งมากกินขึ้น แต่ว่าก็ต้องมีการ ยากส่วนกันให้ชัดเจน พยธิวะเราจะได้ไม่ลงประเด็น สามารถที่ชาชับต้นชนปลายได้ฮูก การศึกษาขอราวนึงก็จะมีความรับขอรักกุม ไม่ละหลวม ประรักกอบด้วยประโยชน์ ทำให้เกิดปัญญาคืนได้ ถ้าว่าเจ้าคืนสุขท่วมฟัง คือเบาเจ้าคืนสนำสวนขยายเรานี้ จอบจงลงไปชะพาที่เป็นเรื่องเล่า เป็น สตอรี่ ที่อาทิบายเกี่ยวกับทำมาบดใดบดหนึ่ง สตอรี่เรื่องเล่านั้น ก็เรียวเป็นนิธาน นิธาน แปลว่า สิ่งที่มาก่อน ให้ว่าก่อนที่จะมาพูดบดเนี่ย อะไรมันเกิดก็ก่อนนะ ใครไปที่ไหน ทำอะไร ประรบเหตุอะไรทำไมถึงตรักคาทานี้บดนี้ อย่างนี้ ก็เรียวนิธานทำมาบด หรือว่าถ้าเรื่องเล่านั้น กำลัดที่บายนั้น ประรบชาติก่อน ๆ ของประพุทธชาติต่อเป็นผู้ที่สัติ เกิดเป็นคนบ้าง เกิดเป็นสัตว์บ้าง เกิดเป็นเทวดาบ้าง ชาติที่เกิด ตั้งตามอ่อนนั้น ก็เรียกว่าชาตก ในชาติก่อน นั้นเป็นไม่อย่างนี้ ในชาตินี้ จึงเป็นอย่างนี้ มีผลอย่างนี้มา เรื่องราวนั้น ก็เรียกว่า ณิทานชาดก ดำมาให้ต้มฝั่งได้ฝั่งในทุกวันสุขนะเนี่ย ช่วงของณิทานปณณา ในสับแก้นนี้ยกประเถ็นเรื่องของ เนธคมะ คือการออกบวด คือการที่จะลีกออกจากกาม มันเป็นหนึ่งในบริมี 10 ที่มาในต้นๆ แล้วก็เนธคมะบริมี การที่จะออกบวด คนเราจะอยู่เหนือจากโลกได้ มันก็ต้องเหนือจากกาม จะเหนือจากกามได้ ก็ต้องลีกอกจากกาม เพื่อฉะนั้นการบุกการที่ว่าไม่เกี่ยวข้องด้วยเยาเรือน ซึ่งละหลายคนก็ทำอยู่ตรงปฝั่ง ลายมาตั้งแต่ ที่เราก็อยู่บ้าน จะแบบร้อยสาสีนห้า โอเค นี่ดี มันดีก็ไปประธรรมที่วัดบ้าง มันคนก็3วัน มันคนก็7วัน มันก็ก็10วัน มันคนก็1เดือน รักษณะการที่เราลีอกจากเยาเรือน แล้วก็ไปอยู่สงบงี้ ไม่เกี่ยวก้องด้วยผู้คนกิดการงานต่าง ๆ อันนี้คือเป็นรักษณะของเนธคำมาละ คืออย่างไม่ได้ต้องกลนผมหมเรืองไงละทั้งวังนะ แค่หนุ่งจุดข้าว รักษณะสีน 8 เป็นต้นไป ก็เป็นตัวจุดเริ่มของเนธคำมา คือกันบวดลับ จุดประสงคือไม่ใช่มาทรมานตัวเอง เพราะวะแน่นอนมันละบากว่ารักษณะสีน 5 เช่นข้าวเย็นก็ไม่ได้กิน ก็มีคอจำกัดต่างๆเรื่องการที่จะดูกันและเล่นการที่จะร้องเพลงอะไรต่างๆด้วย ประเด็งคือวะ เราไม่ได้ว่าจะต้องจำกัดตัวเอง สูงเสียสิ่งได้สิ่งหนึ่ง แม่ล่ำมันก็ไม่ได้อะไรมา ไม่ใช่ แต่เพราะสิ่งที่สวายหาจากรรมประดิบัติในกลับมานั้น คือความสงบในใจ สวายหาปัญญา สวายหานิพาล ซึ่งมันจะไม่ได้ไปตามทางของกามได้ ประเด็นในที่นี่ท่ำมุฟัง คุยมายืดยาวในชไปโอเรื่องของนกกาอยู่แล้ว คือชีวิตความเป็นอยู่ของนักบวด คือในกรมมาน้าถึงว่าหอกบวนลัก ไม่ว่าจะบวดกล้วนผมหรือไม่กล้วนผม ยิ่งถ้าบวดกล้วนผมหมลือง ข้อจ้ำการมันไม่ใช่แค่ 8 ข้อ ถ้าเป็นสามารถในกกกขึ้นไป 10 ข้อ เพิ่มเรื่องการไม่รับเงินและทอง ออกไป มีข้อจ้ำการอีกหลายอย่างมากมาย คุณจะไปซื้อของซื้ออะไร มันก็ไม่ได้ อย่างถ้าพระพิกษุสงขึ้นไปอีก 227 ข้อนะ ทั้งกลื่องแบบ ทั้งสงผม ทั้งการกินการนอนการเดินอะไร มันมีกดรบีบไปหมด ซึ่งความเป็นอยู่ในความเป็นสมนานมันยาก ประพฤทธ ทุกฟัง เวลาที่ท่านเจอพิกษุมาจากทางไกล หรือบางที่ท่านเดินทางไกลไปเจอพิกษุตั้งๆ คำหนึ่งที่จะมากถามอยู่เสมอ ก็คือว่า อ่าวพิกษุ ยังอดทน ประกุษประมาจันได้อยู่หรือไม มีความสบายด้วยบินตบาดหรือชิวอนหรือไม ชิวอนบินตบาด คืออาหารและกลึงนุ่งหม ยังอดทนในลักสนาที่ว่าตามมีตามได้ได้หรือไม เจอรับประทาน อ่าว ยินเสร็จแล้ว มันไม่ได้ร้อน อะไรที่ ควรจะกินเวลาร้อนๆ ก็ไม่ได้กินเวลาร้อน นี่คือความลำบากของชีวิตนักบวน ทมุฟังอาจบอกว่า อ่าวตันจะไม่อยากได้ก็ซื้อทุเย็นสิ ก็ซื้อม็นควรเวฟง้ายสิฟ้า อันนั้ยคือคิดบับการกลัววาทมุฟัง เพราะถ้าคุณมีกันคุณก้องไปซื้อกินเวลา อร่านธรรรมที่จูป่า ไม่ต้องพูดถึงว่ามีกันจะไปซื้อ ไฟฟ้า บ้างวัตยังไม่มีเลย เพราะฉะนั้นมันจะมีความลำบากด้วยความเป็นอยู่ อันนี้คือยกตัวหยั่งสิเชิยท polishing มีอีกหล ที่ประรบหาการปลวย กองพระนางปิมพา ซึ่งตอนนั้นปลวยแล้ว ต้วยชิบว่างยิ่งตอนปลวยนี่ละ ตอนปลวยนี่มันจะต้องได้กินของพิเศษ ที่ไม่ได้อยู่เป็นประจำ หรือต้องมีอะไรที่มันพิเศษขึ้นมาจากเวลาประกติ อย่างเชิลฟ้าตลายโจนให้ต้องฟัง ใครก็ออกมาทำอาหารกินเป็นประจำบ้างอ่ะ โอฮ่ย! ขมปีบ้านนี้! ใส่ลงไปไหน มันก็ไม่อร่อยป้วยหมด เขาก็เอามาใช้กินเวลา ชุดพวกที่คุณเจ็บปวยแล้ว Beifall มันก็ไม่ได้เก็บว่ายในนาน ถึงว่าลาจะทำยังไง? ปลาจะไปตอนต้นฟ้าตลายโจนก็ไม่ได้ มันจะมีความรำ gigglesไม่ค่อนี จึงต้องมีผู้ทำการแทนสงบาง จึงต้องมียมอุปภากมา estar ที่จะคอดำไปกามแทนให้ ไหมกระนาณก็ไม่ใช่ว่าจะ ทำได้ทุกอย่าง จึงมาถ้าต้องการอาหารพระเบษ sociais นี่ชื่อMerchle 一ๆ เดี๋ยวคุณไปบอกยอมอุปภากต่างนั้นเลย ถ้าก็ไม่ได้เฝ่าหา Duellakshhanan threat นึงเจelectricว่าชื่ออาหาร มัน bien meditationusserไม่ได้เลย ในเคสกรณีของประนังปิมป่า สิ่งตอนนั้น เธอเครยบว่าแล้ว ในนิทานชาดกรณ์สองเรื่องด้วยกันตัวนี้ สำหรับสนายตัวฟังได้ฟัง คือเรื่องน้างกา แผ่ทอง สุปตาชาดก และเรื่องของ คลลระหมายทิฟ ฮับภันตราชาดก ต้องส่วนเรื่องนี้ประรบภิกษุนิปิมป่า ที่เกิดอาการป่วย คือปวดท้อง ประรบธนประราฮุณ ประรบธนประสาลรีบุตลี่ว่าก็ช่วยกัน ในการที่จะรังอับอาการป่วยนั้นให้ได้ ในเคสกรณีก็ต้องทำความความใจในเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของนักป่วยเพิ่มขึ้นอีกนิด at once หรือว่า พอเจ็บไข่ได้ป Stadtเรานี่ก็ต้องไม่มีขนาด devex4 มึงก็สะดวกไง หรือว่าก่อไปตัด เพื่อตมนั่นนี้กินได้ ตะหมาหาเองกินได้ แต่ว่าสำหรับ celaสงราพไม่ใชurpose คุณจะไป ซื้อหยาหาเมร์มันก็ไม่ใช carbon ภิกสูนัยสมัยอุ่น��การ เพรระกษาสินอย่างเต็มที่แคร่งกรัก ถ้าประรักษาสีนเครื่องรัฐจริงๆนะตรงบังนะ. ให้คุณอึ่นเก็บ โน่นไม่ให้ก็ไม่ได้นะ. ยังไม่ต้องพูดถึงไปซื้อเลย ตัดต้นไม้มาต้มยา คุณต้มยาก็ปรุงอาดก็ไม่ได้อย่างงี้ก็ไฟเพื่อorgan ให้ร้อนให้อุ่นยังไม่ได้เลย. สีน empresas ก็มีกำหนดตรงกับบัญญัตเท่าไว้ หรือยังต้องบัญญาตะไว้ด้วยว่า จำเป็นจะต้องดูแลกัน ถ้าเจ็บปวยแล้วไม่ดูแลกัน อันนี้ถือว่าก็ผิดสีนอีก เพราะฉะนั้นกรณีของพระเทรีพิมปา ที่ตอนนั้นเธอปวย ปวยปวดท้อง เฮ้ ปกติแล้ว สำมัญเหน้นราหุ่น ก็จะได้เห็นประมาณดา ออกมาที่อาวาศ ไม่ว่าจะฉันอาหาร หรือว่าตอนเย็นออกมาทำกิจ กับเรื่องของกระพา ซึ่งอันนี้เธอบอกว่า นี่ถ้าปวดเกี่ยวกับแบบนี้นะ ถ้าได้กินข้าวสาลี ผสมกับนิย มีรถปลาเตอร์เพียนแดง เฮ้จะสามารถหายได้ เหือ นี่ก็เป็นหาการปวด ที่เป็นคนละโรกัน แต่เกิดที่ท้องเหมือนกัน พ่อ ท่านศาไม่ได้นราผุน ศาบา พระเทรี ผู้เป็นมาดาปุกไว้ ต้องได้ย้าซิ่งนี้ ซิ่งนี้ทิ่งจัดสงบรังอัป กกอบพยายามที่จะช่วยหรืออะไรแต่ไม่รู้สึกว่าพี่พึ่งใกล้าย จะพึ่งพระพาพฤธรรมก็เกรงจ่าย จะพึ่งท่านประอานนร์ กว่า กลัวเข้าขอรหาร้yorความที่ว่า เว้นยาต เอาอยู่แล้วครั้ง ทุกเลยไปหาต้นประอุปษาคือต้นประสารรีบุตร ต้นประสารีบุตรพอเห็นสำมันนิน เดินหน้าตาตื่นมา รู้แล้วว่าต้มมีอีกเรื่อง ไหนว่างไงสำมันนิน โอ้ย มาเดี๋ยว ลงพ่อจะช่วย ต้นประสารรีบุตร ในวันรุ่งขึ้นก็จึงตื่อบ้ายไปเลย ตื่อบ้ายไปที่ประราชวางของประสารรรีบุตรที่โกสน ต้นประสารรีบุตร ถ้าต้องการอาหารสิ่งใด ไปที่ไหนก็มักชมีอาหารแบบนั้นบริฟะกันอยู่นักที่นั้น ก็เห็นทั้งมาแล้วอ่ะ มันก็บังให้ทั้งด้วย ในเท่าสองวาราค ต้นประสารรีบุตร ไปหาประชาปฏิส่วนไม่ต้นได้พูดอะไรเลย ได้อาหารแบบที่จะรังอับโรกของประหนามปิมบาดาย จึงได้รีบนำกลับมาไม่ปริฟะที่นั้น ซึ่งประกาษิลาท่านประสารีบุตร ก็จะปริฟะอยู่ที่ท้องประโรงของประราชานั้นละ ให้แต่วันนี้ไม่เป็นอย่างั้น สงสัยท่านจะเอาไปให้ใคร ประราชาก็จึงให้มาหาเล็กคนหนึ่งตามไปดูสิ ท่านเอาไปให้ใคร ต่อนเตินถือกับพัดมาก็ไปให้ราหุน ต่อนสำเร็จริงราหุน ก็ไปให้พระเทรีบิมบาด ซึ่งเป็นพระมาณดา พระรัฐภาษาไปหายจันนี้ หายจากโรกโปดทองนั้นนั้นทั้ง 2 วาหร่า ก็สังเกตที่ 1 ตัวฟัง ว่าเอาทำไมต้นประสารีบุตร ถึงไม่ได้กลาวไปเลย ว่าชื่ออาหารนี้แล้วนี้ ก็อย่างที่วาเมื่อสกรูนะว่า ดีไม่ว่าจะเป็นยมุพฏาคจริง หรือประชาวพระเจ้านี่ก็ส่วนได้เคยประวรณา กับ ท่านประสารีบุตรวาย ว่าถ้าต้องการด้วยสิ่งได้ ทั้งสมควรแก่สมำนัจเธอบริโพ่ ก็สามารถให้เรียกร้องจากคาพเจ้าได้ นี่คือรูปแบบการประวันนาที่ถูกต้อง ส่วนก็รู้หักที่ถ้าไม่ได้ประวันนาไว้ พิกษุนี่จะร้องขอไม่ได้ ตรงนี้เราต้องระวังด้วยฟัง ประหวัดพระส่งบางรูปก็สึกษาวินัยใช้เพราะขอนี้ ก็จึงเข้าใส่ว่า ออกตั้งนั้นถ้าประวันนาเวลาก็ขอได้ทุกอย่าง ใช่มะ? มันไม่ใช่เนี่ย เพราะว่าถ้าสึกษาพระวินัยไม่เหลือหยัดรอบขอ ก็จะทำผิดในขอนนี้ ขอไปให้กุรวาจานหรือขอไปให้พระพวกไว้ อาวตรงนี้มาอาหารก็ยังไม่ได้ดูซำ สีของพระนิมันละเยียน ตรมฟังอาจจะคิดป่ะ อี่แต่ว่าในผู้ชุบันมันไม่ได้เป็นอย่างแน่ละมั้ง คือพระที่เขาประดีประดีบัดชอบ แล้วยังรักษาสีนได้อย่างดี มีนะตรมฟัง สิ่งท่ายังไม่เหลียรับข้อกกล่าจะมีผิดพลาตรงนั้นตรงนี้ ก็เป็นหน้าที่ของพิกษุรูปนั้น ที่จะปรับแก้ข้อประดิบัติของตุ่นกวตน ก็รักษาตรมาวินัยนั้นให้ดี ประดินใน เรื่องของตันปรัตร ราหุนตันปราษารีบุตรและพิกษุรูปนั้น ก็คือว่า หลังจากที่ได้รับปราธานอาหารนั้น ๆ ที่หมอสมกับโรกแล้ว ก็หายปวย ประเจ้าประเศษที่ก็ส่วนสาบเรื่อง ก็จึงจัดให้คน ถ้าไว้เข้าสาลีแบบนี้ กับประเทรีเป็นประจำ ถ้าไว้มามว่าง เพื่อกับประเทรีเป็นประจำ แน่วกลับคิดก็คือว่า ตอนนั้น สึงดาวพิกษูรูรูปอื่นอื่นเนี่ย เขาไม่ได้มีบุญมากแบบนี้ มันต้องก็ไม่ได้กัน อุฟะ จะกินร้อนได้เย็น จะกินเย็นกลับได้แบบร้อน ซึ่งก็นี้ทำให้เราเห็นก็ประดิบัติที่ผิดผิด หรือว่าปัญหาในสังคมผัจบัญอยู่มาก เพราะว่าปรากฝัดผิดศีลในการที่สงควรคว้ายมากในเรื่องปากท้องเงินท้อง ควรคว้ายมากแล้วก็มีเรื่อง ตามก SATAM เกิด เป็นโหนก่า ที่ชื่อว่า สุปฤตะ โหนก่าสุปฤตะ นี้มีประหยาคเมธี ชื่อว่า สุปฤตะ แล้วก็มีเสียนาบตี ชื่อว่า สุมุคคคаго อันนี้ถ้ามมฟังจินดนาการตามนาวา นี่คือ เป็นฟูงกาฟูงใหญ่ มีจาพูปกรอง แล้วก็มีตำแน่งอะไรต่างๆก็ตามกันมา ในตัวรกรรมเรื่องนี้ นกกาที่เป็นหลักหลักก็มีอยู่ 3 ตัวนี้ ต่อโดยประกะติกองนกกา มันก็จะเป็นสัตว์ที่กินพวกเสธสาก เป็นพวกสกาวเมนเชอร์ คือห้าเสร็จอาหารอะไรต่างๆกิน ตึนมีวราหนึ่งที่ สุปปตะและสุปปฏศา หอกห้ากินเลยนะ เกิดบิ้นผ่านไปเข้าไปในเมืองปรณ์สี บิ้นผ่านไปเท่าโรงกลัวของประราชา เจ้าหวานั้นเขาก็กำลังปรุงอาหาร ด้วยข้าวสาลีหมายังดี มีปลาด้วย มีเนื้อด้วย เฑลาปรุงอาหารมันก็จะมีความมีกลิ้นอาหารอะไรว różnychมา น้ proton 第一個ที่เป็นปรanken ความสี่ขอสุปปัตะได้กลิ้นนั้นแล้ว feels GG насколькоесте่งมาก มันกร wandering มากๆ มันยากกินสุดสุด วู้โอ้ยมันเหมือนเขิดความอยากอะไรกันเรือ intersection ที่อ приход มันไม่ได้เขาจับ ��니다 arem популярเลย ไม่สบายใจเรื่องอะไร อูเนี่ยพระยาไปนี่ เสียนแบบดีนี่คือหมายดิมมีคุณซื้อหลับฟัง เป็นคนที่จะให้คำแน่ นำแขะในพันธาต่างๆในฟูงควรต้องทำยังไง จึงออกบ่าย บอกว่าท่านอย่าหัวไปเลย เดี๋ยวก็ออนนี้ค่าพระเจ้าจะจัดการให้ ขอให้ท่านตอนนี้ดูแล นางกาตัวนี้ให้ดีแล้วกัน ที่ก็ไปเรียกฟูงการมาประชุม แล้วก็เลือกเอา นกกาที่พร้อมสู้รบ จนต์ 8 ตัว ไปด้วยกัน บินกันไปถึงโรงกลัวใหญ่ ที่ในพระราชวัง ในนกรประนาศีของพระเจ้ากาศี แล้วสังเกตการอยู่ดูหว่าง ทั้งกาศตัว สังเกตการดูแลว หว่างแผนดังนี้ ว่าเราจะรอโอกาสตอนที่อาหารปรุงสุขแล้ว เขากำลังเอาออกมาให้พระราชาสวย ที่พระตำหนัก ถ้าเราเข้าไปที่โรงกลัวเอา ไม่ได้แน่ กำลังลงกันเรียมร้อย รอเวลาเกราะนี้ รอเวลาว่าเมื่อไรพ่อกรัวว่า ที่เขาทำอาหารเสร็จแล้ว จัดใส่พระชนะอะไรอย่างต่างอย่างดี ตอกจากโรงกลัวใหญ่ ปิดฟาเรียมร้อย พระชนะไหนเป็นอะไรเล่นดูแล้ว ก็บินปรีเขาไปเลยตรงฟัง โดยนอกกาสุมุขา นี่เอาโกรงเล็บของตัวเอง จิกก็ไปที่กลังน้องออก ของชายคนที่เขาถือทาระหาอยู่ คือมันก็มีหลายคนนะนะ คนแรงนี้เลย จิกก็ไปเสร็จเบิป มือถือทาระหาอยู่นะตรงฟัง มันก็เอามือมา จะจับนอกก็ไม่ได้ แล้วก็ปิดฟาไปหมด ปิดฟาปิดหูไป ปิดหน้าไป แล้วก็เอาจงอยปากของตัวเอง จิกก็ไปที่จมูของชายคนที่ถือทาระหานั้น ก็ปล่อยทาระหานี้มันกัน รีบมาช่วย สีตัวรีบข้าบข้าบบินไป สีตัวข้าบปลาข้าบเนื้อบินไป ปะตัวได้อาหารเรียบร้อย กินนิมน้ำด้วย แต่ตัวแรกนี้คือสุมูขค่ะ เสียสลาตัวเอง รู้ฟัง ยอมไม่เขาจับ คือตัวเองเป็นเยื่อลอ ลอความสนใจ ธรรมหาให้ตกลง คิดว่ามีอยู่ตัวเดียว แต่พออาหารตกลงแล้ว อีก 8 ตัวเข้ามารุ่มสกรรม แยกส่วนของการนำอาหารไป ทุกจับตัวเดียว อีก 8 ตัวรอดไปได้ ковอดตุกจับแล้ว นำไป ฟ้ามพระราชา คือเรื่องในทาจากนี้ทุกฟัง สักก็คนมูกคุยก็ได้นะเนี่ย ส่งพระราชาอาทราบมานี่ เจ้ามาทำอะไรทำไมทำอย่างไร จุมุกค่ะ นกค่ะ ก็จึงอาทิบายสรรรคาดให้ฟัง ว่ามีเจ้าผู้ปกรองนกค่าชื่อสุปัตรตะ มีน้างค่าชื่อสุปัตรสาเธอแพ้ทอง ก็จึงยอมสรรรคชีวิตแบบนี้มาเพื่อที่เจ้าอาหาร แพ้ทอง นี่คือแพ้ข้าวสาลี ใหม่ ที่ปรุงร้อนร้อน กับปลาแล้วเนื้อ แพ้ทองแบบนี้ ถ้าไม่ได้กินในตายแน่ แพ้ปรุงก็จึงยอมสรรคชีวิตของต้นมานำอาหารไป เพื่อรักสายชีวิตของเธอ ผู้เป็นที่รักของผู้ปกรองเหล่านกค่า ถึงแม่จะให้ถึงแกชีวิตก็ยอม พราชาพอสับสึงใจแล้วแทนที่จะลงโตต รับให้อาหารมาเลย อาหารให้นกกากิน เดี๋ยวเรากินทีหลัง พราชาในสนใจอยู่ในคอดดีว่า ฮ้ย! คอริสัตว์นกกา สูปตะในปกรองหมูกันไง ถึงทำไมมีเสียนภาษ์ดีที่ซื้อสัตว์และจงรักพักดี พระเกอบด้วยปัญญาในการวางแบน ถึงก็ทำไมยอมสรรคชีวิตด้วย ทำอย่างไร พอเลี้ยงนกกา สูปหมุกค่ะ ที่มีคนวางแบนการปล่นนี้แล้ว จึงสั่งให้ไปเชิญ หัวหน้าของทั้งมา ให้ไปเชิญพระยา นกกา พร้อมทั้งพระยามาที่พระชวงด้วย เพื่อเราอยากจะส่วนทนาด้วย ว่าทั้น ปกรองยังไง สังสอนยังไงมี ไอดีความคิดยังไง ๆ ตั้งแต่นั้นมา ตรงฟัง พอริสัตว์ นกกา สูปรตะ พระยาสูปรตะ และเสียนาบริสูมมุกค่ะ ก็มาที่พระราชวงของ พระราชาเป็นประชำ ประราชาท่านโอวาทให้แก่พระราชา ในการรกษาสี ๔ ในการมีเมธตาสมือกัน ให้อาพายแก่สัตว์หลาย บกรองแบบนี้ มันจะดี พระราชาก็ทำตามโอวาทนั้นนะ โอวาทของ นกกา สูปรตะ นี่ เป็นไปอยู่ถึง 700 ปีด้วยกัน เรื่องนี้ แล้วก็ประชุมชาดก เรื่องสูปรตะชาดกวา พระราชาในครั้งนั้นคือ ท่านประอันน กาเสียนาบริสูมมุกค่ะเนี่ย นันมาเป็นท่านประสารีบุตร โรงกาสูปรตะไม่เหสีที่แพ้ทอง คือ มันดากองประราหุน คือ ประเทศรีภิมปา ส่วนพยากาสูปรตะ มันคือ ประพุทธชาดนั้นเอง นี่คือ เรื่องแรก สูปรตะชาดก ช่วยในเรื่องที่สองก็ประรบ ให้การที่คล้ายๆกันแต่กลัวรา ในวรา นี่เล่าชาดกว่าด้วยผลมายทิฟ อัภรรธราชาดก อัภรรธรา นี่ก็คือ ชื่อของผลมาย นัมมาตั้งเป็นชื่อเรื่องนี้ ตอนนั้น ค่อนประนนนได้เกิดเป็นประชาวประมาทัศ ของความเป็นใหญ่อยู่ในกรุงประนสี ส่วนประพุทธชาดผลมายทิฟ อยู่ในตรกุนปราม ตอนนี้พออยู่ไปๆ ซะอรยาหนึ่ง เกิดต้องการรถเกมรถปริวบาง เพื่ออยู่ในปรามก็กินแต่ประมาณใช่มั้ย แล้วเป็นประมาณที่ลนเองด้วย เพื่อไม่ได้มีประระมาณเพียงพอ พระร่างกายก็สูปพอมเศ่มหอ เพื่อดีใจอร่างกายได้มีขำลังหว่างชาบ้าง ก็ชื่นคิบว่าอื่นของออกจากปา มาภักอาใสอยู่ ชานเมืองแล้วก็บินธรรม ได้อาหารดีสนอย ซะอรยาหนึ่งแล้วก็จะกลับไป กับพวกคณะรือสี ที่ลงมาจากผู้เกาทมฟัง แล้วก็จะรึกไป อยู่ในอุตยายกว่องประราชา ที่เจ้าบินบาท อยู่ในกรุ่งปรณะสี ด้วยความดีสีน สุมาที่ปัญญาของโพรธิศัตร์นักบุตรรยือสีนี้ ทำไมที่นั่งของเท้าสกะเทียวราดเกิดร้อนขึ้นมา เท้าสกะเทียวราดจะมีที่นั่งร้อนก็รวะ ที่สาธิธิธิบับนี้ บางครั้งก็เป็นสมาธิธิธิฟินสัวดาบันก็มี ซึ่งในเชสที่ว่า ฐาวสกะเป็นคนไม่ดีแล้วก็ไปแกล้งคน ให้เขาทำความดีลดลง เพื่อไม่ให้มาแยกตำหนึ่งตนเอง ตั้งแต่นำเรื่องนิทาญจาโดกมาล้อยดมัวฟังนี่ก็เจอเป็นครั้งดีสองนี้หละ ที่ว่าจะวางแผน ไปกล้างโภดิสัตว์ดาบวดรือสีให้ทำสีนได้ไม่เต็มร้อยเต็มที่ เพื่อให้ตัวเองไม่รู้จักตำหนึ่ง วางไปอย่างไรข้าวนี้ คนที่คิดไม่ดีนี่น่ะ เขาก็จะวางแผนเบียดเบียน คนอื่นต่อไปแล้วต่อไป ฉันจะต้องทำให้ไม่เหสีนี่ แพ้ทอง แล้วก็ต้องกินผลมามว่างที่ชื่อว่าอัปหรัฐราะ ซึ่งมีอยู่ในอุทยาของพาราระชา แต่ทุกonesกาทำผลนั้นให้มัน หายไปหมดแล้ว แล้วก็ใส่ความว่า ดาบวดที่อยู่ในอุทยานั่นแหละผ้นคนกินไป ปลชา ก็จะโบยตีไลฟวกดาบทนี้ ไป พวกดาบทหวนไว เพราะจะมีคุณตำร้อนลง ก็ไม่ได้เจ้าต้องมาแย่งตำแน่งของฉันสบาย เลย ก็นี่ พาณ สอง ต่อ คือ วางแพน กล้าง ให้ ปลาชาได้บาบด้วย ก็ต้องไปทำลายดาบทบีดเปลี่ยนเขา ไหม เปียบเปลี่ยนดาบทด้วย นี่ก็也是หล light partners ตรงที่ว่าไม่คุยกันตรงตรง. อ mauv�รคุยกันตรงตรงดาหมุธทำไมทุ่นทำอย่ tangible. ไม่ฉันออกจากตำแหน่ง baseball, รู้ว่าท่ายใจดีกว่าต้องก็คืนแน่잖아? พวกคื 친구ก็ไปทำความดีให้มากง塊ร roofs of the nun that rep cart time. ฝังทำรั scold sin ความดีก่อว่ามากงanced heavier than this ถือทั้งยุยุงให้เขาต้องไปเอาปลาไม้ ทั้งตัวเองก็วางแผนเวลาด้วยว่าปลาไม้ไม่มี ตัวเองทำปลาไม้ให้เป็นร้องร้อยเหมือนกับดาบบดนั้งเข้ามากินไป พอคนพาลวางแผนเวลาร้อย ก็จึงยุยุงปลุกปัญตันที ด้วยไปหาไม้เห็นสี ตอนกลางคืนประกดตัวขึ้นเป็นแสงสว่างแล้ว บอกว่าวันนี้คือฉันเท้าสกาเทเทวราดนะ มาบอกเถอะว่าถ้าเธอได้กินผลของต้นไม้ชื่ออับพันตรา ซึ่งเป็นปลาไม้ทิฟ เธอจะสามารถคลอดลูกชายให้ประราชาได้ และลูกชายคนนี้จะได้เป็นพระชาวจักรรัพฑ์ด้วย เหตุนี้เธอจะเป็นที่ประพร้านของประสวามีแน่นอน ขอให้เธอบ่าวประสวามี จงนำเอาผล อับพันตรา มาเธอ วาบหายไปเลย โอ้ พระนาดนี้ รู้สึกตัวขึ้นให้ฉันฝันไปหรืออะไรนะ ก็คิดนึกตรายตรองดูดิดี ไม่ เราก็ยังไม่มีลูก เอาเรามีลูกให้ประราชาเป็นลูกชายแล้วจะได้เป็นประชาวจักรรรัพฑ์ อุ้ย เราต้องเป็นที่ประพร้านแน่นอน นั่นก็จึงว่างแผนว่าตัวเองแพ้ทอง นอนสมอยู่ ไม่ไปฟ้อประราชา และที่เค้าเรียกสับไง ก็มีโตนอะไรที่มันผลออกมาแล้วมันเนื้อแบบนั้น สูงแล้วร้อชายใครๆกัน เกิดก็เรียกว่ามลมงหมด แบบที่มีเม็ดอยู่ตรงกลางนะ เพราะฉะนั้นบางทีมันอาจจะไม่ได้เป็น มลมงค์ พันอับพันตรา แต่มันจะเป็นผลพิเศษของเขาแบบนี้ ตรวจตรงหมายทิพ ซึ่งมันมีอยู่ในอุทัย IN�J ของประด halfwayaphisaherหลักı篤emberg คือต้นมามว่างตรงกางเดิน ท่าบกลางมามว่างสองต้น เอาแบบนี้, Sydney ซึ่งสังให้ในอุทธาหย�еบา rimeleration ขึ้น ก sparo รู้ zwe ruhแ cortee มีฤนไปตรดดูทางุศาอยана ไม่มีม้มกตามส therap นี้เลยท erste พ่щеอยู่ต้นเดียวต้นเดียวมีลูกอยู่แต่มันไม่มีตนที่inku หลวง ส้องตนมีลูกไม่มีเลยเข้าไถไม่ได้งั้นหมด โอ้ ผมว่าพวกoughtbont. ned 중국 grey au กินหมด ผมว่าผมว่านินะคือไม่ได้เห็นด้วยลาก่าฟัง ตาวสักกะคนพานนั้นก่อนมาทำร้อยให้เป็นเหมือนถูกปีนขึ้น ถูกเด็ดไป แล้วก็เห็นพวกดาบบอดอยู่ในอุตยานนั้น แล้วแล้วใครจะมาเอาหรอ ใช่ไหมละ สร้างรักตาลอะไรตั้งๆขึ้นมา ให้คนดูแลสุนเข้าใจไปไว้งั้น จึงกระดูนไปอย่างงั้น บ่วยตีพวกดาบบอด ให้ออกไปจากภาษวุธยาญ แผ่นสำเร็จท่านที คนพานก็ไม่รับผิชอบการคระตำคนตลอะไรทั้งสิ้น คนปวดอยู่นี่ก็ทำงั้น ที่บ้านกลองแบบว่าแป้ท้องอยู่นี่ แป้ท้องด้วยมายาตามที่เต้าสักกะได้วางเอาไว้ ก็ไม่รับผิชเคราะรับเปิดไปแล้ว ตmemต้องการให้ดารบกรกอ้ะ ผู้ก็ particular เล่านอก สำเร็จแล้วใช่มั้ย เดินจะมาแก้ If we're picking up a news that we need to search for the result the further... ไม่แก้ก็ทำไปคิด มีคนผ้านก็จะไม่รับผิดชอบการกระทรำของต้องเหลือrobtre JUDGE นำบนของมหลอกธรรมฟัง คนที่ถูกใช้เป็นครึ่งมือ ก็หรือว่าสวยไป ก็ไปรักเสร็จนั้น คนไปเป็นอย่างนี้ พระพระเจ้าชึงไม่ให้ยุ่งกับคนปาณ อัสเซวนาจพาลลานัง นี่มันได้ยุ่งก็แล้ว รูคลอกแล้วทำไง? พวกอามายก็มาปรึกษากัน อื้อ ได้ยินว่ามันมีอยู่ที่ปาณ อิมมาพาณอยู่นะ ในธรรมทองคำ จะมีผลอบันตราอยู่ ที่หุ่งสุขร้องแล้ว ถึงร้อยครั้ง แล้วเรื่องราวที่พระเตวีของ พระราชาติ ก็ด้าการแพ้ทองต้องกินมามว่องชื่ออัพรณตราท สึ่งจะหาได้ที่ ในท่ำทอง ในปาณอิมมาพาณ ก็ให้ท่ำไปเอาให้ นกสุวะโปรดกรรม รื่มร้อย ก็ไปเลยท่านดี ดมฟัง วินไป คามน้ำ คามทะเล ไปจนถึง กรุมเขา ที่จะเข้าไปสู่ปาณอิมมาพาณ ผ่านไประวังช่องเขา ช่องแรก ใดไปหาฟูงนกแขกเต้า ฟูงหนึ่งที่อยู่ในนั้น ถามถึงว่าเนี่ยเรามาจากที่ไกล ถ้าพอจะรู้ไหมว่า มมว่องพันอัพรณตราท ไม่ก็เห็น ไม่ก็ได้ยิน แต่ว่าเกตอื่นจะรู้ เน้วแขกเต้า กรุมด้วย ๆ ไปจนหนึ่ง เทือเขาที่ 4 ที่ 5 ที่ 6 ตอนที่ 7 นี่แล้วนี่คือ ที่เป็นการแบ่งเกจของความขวกนกหากินไว้ จนกระทั้งถึงเทือกาวหุบขาวที่ 7 หามนกแกะเต้าในบรเวนั้น คาวรู้แห่งขาวนี้ เออเคยได้ยินอยู่ มีมันบ้ำรุติในก็เคยกล่าวถึงมมว่างพันอบันตราไว้ แต่ว่ามมว่างนี้มันไม่ใช่ไปเอาง่ายๆนะเถอะนะ พระวาดมมว่างนั้นเป็น ผลที่เท้าเวสาวันเจอบริโภ ไม่มีใครจะเอาไปกินได้เลย เขามีตาคายเล็ก ลอมไว้ตั้ง 7 ชั้น ตั้งแต่ต้ายดินมาเลยหละ หลอว่าประยาณาจะดำดินมาคุด เพราะลอมไว้ถึงต้ายดินขึ้นมาจนถึงข้างบน ฉันในออกมาเรื่อยๆ จัดฉัน ดาลนอกดาลในนั้นมีทั้งกุมพัน มีทั้งราสโสคคืยักน้ำ จมนล้นหลายพันรักษาอยู่ บรเวนนั้นเนี่ยโห้ย อันตรายมาก แต่ละตัวละตัวเนี่ยลมัยใจ понวนมมมนความร้อน เป็นควรให้ ว่าเนั้นเหมือนกับเป็นทางเข้าไปสู่เนรกเลย ท่าน อย่าไปเอาผลนั้นเลยมาอันตราย กินเท่านี้เรากันดีกว่า เดี๋ยวฉันหาอาหารณ์ตายท่านกิน สัววับบอดกกรอด สาวว่า มะมวกอับพร้านตรงาอยู่ที่ไหนไม่รอช้าอะไรต้มฟัง ชอบถามทางเลยมาไปทางไหน ไม่สนใจตัวเองว่าจะกินอะไรละ รอบนอกมานี่มีตะขายล้อมไว้ 7 ชั้น มีทั้งยักทั้งกุมปันตั้งรากสก เดินปลวดประกันอยู่ตลอดเวลา ตาของแต่ละตัวนี่แดงกำ มองจ่องไปจังไหน ไฟมันมันจะลุกติตรงนั้น หุ่ย จะเราจะเข้าไปตอนนี้ไม่ได้แน่ ยึงรอเวลา นอกแขกเท่าสู้ว่าปรดกนี้ ก็อยู่ห้างจากบรวินั้นไม่ไกล สังเกตการดูเขาหลับก้าวตื่นเวลาไหน รู้เวลาแล้ว พอตกลางคืนในมัจชิมายาแพงราศรี ความรากสกนอนหลับหมดแล้ว เร็นก็ค่อย ๆ เดินไปบ้าง ประโดดกลอดตรงนั้นบ้าง บินไปบ้าง ข้ามตะขายที่ 1 ตะขายที่ 2 จนจะไปถึงสุดท้ายแล้ว น่าตะขายเล็กนี่ จะถึงก้อนอยู่แล้ว ประโกษฟักปีกนี่ ด้านไปกระทบตะขายเล็ก แล้วมันชนกันเสียงดังกริกหนัก เสียงกริกเดียวน่าวหลัง รากส่งอีกลุกขึ้นด้านหมดเลย สวยแล้ว สู้วาปรดก ลุกขึ้นแล้วมองมาทางต้นมาม่วงเห็นนกแข์ตาวตัวนี้ ความอบเลยทั้งดี สวยวาปรดก นั่นดร Claus นะคือประกติทะควรผุคจับได้อย่างนี้ จะตกใจกลัวใช่มитьนะ ตกใจ